आपल्या शहरातील ताज्या बातम्या आणि ई-पेपर मिळवा मोफत

डाउनलोड करा

आपल्या आयुष्यातील ब्लाॅकेजवर करा अँगर मॅनेजमेंट’चा लाभदायक उतारा

4 वर्षांपूर्वी
  • कॉपी लिंक
यशाच्या उंच शिखरावर गेल्यावर हा आपल्यामधूनच मोठा झालेला आहे असे सांगण्यासाठी किती लोकांची इच्छा होत असेल. अर्थात यात  नवीन असे काही नाही. त्याऐवजी, खरंच एक सर्जनशील आणि क्षमता असलेला माणूस आपल्यामध्ये होता असे म्हणायला लावणारे काम आणि ऊर्जा तुमच्याकडे असण्यासाठी किती जण धडपडतात हा खरा प्रश्न आहे.
 
लहानपणापासून अनेक गोष्टीची छायाचित्रे आपल्या मनावर बिंबलेली असतात त्यात काही वातावरणानुसार आपण  ते मनावर बिंबवून घेतो, तर काही आपल्या सभाेवतालचे वातावरण नकळत बिंबवते. मोठे होत असतांना या सर्व कल्पना ज्या कळत नकळत आपल्या विचारांचा भाग झालेल्या असतात त्या ही आपल्यासोबत मोठ्या होत असतात आणि आपले अस्तित्व आपल्या व्यक्तिमत्वात कायम करत असतात.
 
नोकरीच्या ठिकाणी आपला जम बसवतोही, पण आपला खरा कस लागणे आणखी बाकी असते, बऱ्याच मुख्य परीक्षा आणखीही बाकी असतात. या परीक्षा ३ तासाच्या वेळेत पेपरवर, मिळालेले ज्ञान लिहिण्याच्या नसून, स्वतःच्या अपेक्षांचे नियोजन करता करता लोकांच्या अपेक्षेचे नियोजन करण्याच्या असतात. अशी बरीच कामे आहेत की, जी करण्यासाठी शाळा महाविद्यालयातून आपण “स्किल्ड’ होऊन बाहेर पडतो. महाविद्यालयीन शिक्षण हे एक प्रकारचे सिम्युलेशनच (simulation) आहे, या ठिकाणी वास्तव परिस्थितीचा आभास तयार करून त्याद्वारे कुठल्या स्किल्स त्यासाठी उपयुक्त असतील, याचे नियोजन केले जाते. मॅनेजमेंटच्या शिक्षणातही थोड्या फार फरकाने हाच पाढा गिरवला जातो, अर्थात हे शिक्षण थोडे पुढारलेले असल्याने यातील सिम्युलेशन थोडे वास्तवाच्या जवळ जाणारे जरी असले, तरीही ते एकप्रकारचे सिम्युलेशनच...! मुख़्य अनुभवापासून दुरच! हे अनुभव म्हणजे गैरसमजुतीचे, विसंवादाचे, असहिष्णुतेचे.
 
कामाच्या ठिकाणी असलेल्या ‘Real time situation’ या प्रकारचा एवढा बोलबाला आता झालेला असतानाही ते हाताळण्यासाठीची कुठलीही तयारी आपल्याकडून शिक्षण घेत असतांना होते का? हा प्रश्न प्रत्येक शिक्षण  घेत असलेल्या विद्यार्थ्याने स्वतःला विचारायला हवा. वर्कप्लेस मॅनेजमेंटमध्ये सर्वात महत्वाचा मुद्दा म्हणून “अँगर मॅनेजमेंट’ पुढे येत आहे. कितीही उच्च शिक्षण घेतलेले असले तरी याबद्दलचे शिक्षण आपल्या युनिव्हर्सिटीमधून मिळत नाही. बऱ्याच वेळेला अशा स्थिती सांभाळता न आल्याने व्यावहारिक आयुष्यात ब्लॉकेज राहून जाण्याची खूप शक्यता असते. वाचले की तुमच्या रागाच्या पाठीमागे तुमची भीती ही मुख्यत्वे काम करत असते. अनुभवानंतर मला ते सिद्धही झाले.
 
भीतीही जन्म घेते. बघायला गेले तर ती  सर्वांची फारच सामान्य प्रतिक्रिया असेलही पण यामागे लहानपणापासून ज्यापद्धतीने आपले “माईंड कल्टिव्हेट’ झालेले असते त्याचा मोठा भाग असतो. शिक्षणपद्धतही यात मोलाचा वाट उचलते.
भीती ही तुम्हाला खाली पहायला लावते, तर प्रत्येक गोष्टीतला स्वानुभव सकारात्मक क्षमता, येणारा पुढचा क्षण, त्याला सामोरे जाण्यासाठी सिद्धता करायला लावतो. प्रत्येक टप्यावर, महत्वाच्या ठिकाणी, स्वतःच्या क्षमता जोखून पहा, विद्यार्थ्यांनी शेवटच्या अशा कुठल्या परीक्षेचीच फक्त वाट पाहू नये, तर शिकत असतांना, डोळे आणि मन उघडे ठेऊन, प्रत्येक घटनेत स्वतःला अजमावून पहावे. स्वतःवर प्रयोग करावेत. स्वतःची रँकिंग स्वतः करायला शिकावी म्हणजे स्वतःबद्दलचा फाजील आत्मविश्वास राहणार नाही आणि आत्मविश्वास डगमगणार नाही. याचा फायदा कठीण समयी तुम्हाला होईल आणि ज्या वेळेला लोक घाबरलेले आणि अस्वस्थ असतील तेव्हा तुम्ही स्वतःमधील संधी शोधण्यात गुंग असाल आणि लोक झोपलेल्या अवस्थेत तुमचा सूर्याेदय होईल .... !

घटनेला योग्य प्रतिक्रिया काय असावी याचा विचार करून बघू...!
- इतके दिवस मला प्रतिष्ठा आणि सन्मान मिळाला याचे खरे कारण काय?
- मला प्राप्त होणाऱ्या सर्व गोष्टींना माझ्या सहकाऱ्यांची अधिमान्यता होती अथवा नाही?
- मध्यंतरी माझ्यामध्ये किती गुणांचा विकास झाला?
- आता असे काय घडले जेणेकरून इतरांचा बघण्याचा दृष्टिकोन बदलला?
असे महत्वाचे प्रश्न आणि त्यांचे उत्तर मिळवणे व त्यानुसार पुढील प्लॅन ठरवणे, हा या अशा समस्येतून बाहेर पडण्याचा खरा आणि योग्य मार्ग. पण ऑफिसमध्ये, शालेय, महाविद्यालयीन जीवनात असो किंवा वैयक्तिक आयुष्यात असो, हा मार्ग तोच निवडू शकतो जो काम करण्यासंबंधीचे आयुध विकसित करून त्यासंबंधीची योजना अाखताे. हा मार्ग निवडला नाही तर दुसरा मार्ग शिल्लक उरतो तो म्हणजे... अस्वस्थता आणि मग नंतर येणारी भीती. या दोन्ही  गोष्टी फक्त आणि फक्त आणखी अस्वस्थता आणि आणखी भीतीच निर्माण करतात.
 
बातम्या आणखी आहेत...