आपल्या शहरातील ताज्या बातम्या आणि ई-पेपर मिळवा मोफत

डाउनलोड करा

विलासरावांचे आत्मचरित्र लिहिण्याचे स्वप्न अर्ध्यावर..!

9 वर्षांपूर्वी
  • कॉपी लिंक

राजकीय जीवनाच्या वाटचालीत अनेक माणसं भेटली. तत्त्वांशी तडजोड न करता घडलेल्या या माणसांकडून खूप काही शिकता आलं. पुढं-पुढं तर यातील बरीचजण माझ्या श्रद्धा अन् प्रेरणेचा विषय झाली. आजही ते क्षण आठवले की, मन भरून येतं. त्यांचं हे वेगळेपण सर्वांना सांगावं अशी अंतर्मनातून हाक येते. या हाकेला प्रमाण मानूनच मी मनी असलेल्या आठवणींना ग्रंथरूप देणार आहे. होय मी ग्रंथ लिहिणार आहे. 15 फेब्रुवारी 2009 च्या विलासरावजींच्या या वक्तव्याने तमाम लातूरकर व त्यांच्या चाहत्यांना सुखद धक्का दिला होता. मात्र, राजकारणातील शब्दकोंदणाचा तो साज नियतीने प्रत्यक्षात येऊ दिला नाही.
वसंतदादा पाटील यांचे नातू मदन पाटील यांच्या उपस्थितीत लातूरच्या केशर आंबा व डाळिंब निर्यात केंद्राचे उद्घाटन झाले होते. या वेळी दादांच्या आठवणीने विलासरावजींच्या मनात गर्दी केली अन् त्यांनी मनोदय व्यक्त केला. राजकीय, सामाजिक व सहकार क्षेत्रातील दादांचे योगदान महाराष्ट्र विसरू शकत नाही. माणसे कशी जोडावीत याचा वस्तुपाठ मला दादांनी दिला. सहकार क्षेत्रातील मानदंड ठरलेला मांजरा ही दादांचीच प्रेरणा. शंकरराव चव्हाण हे तर गुरू बाबासाहेब भोसले, सुधाकरराव नाईक यांच्याकडून प्रेरणा मिळाली. लोकप्रिय निर्णय कसे घ्यावेत हे शरद पवारजींकडून शिकलो. अशी अनेक माणसं भेटली अन् मी घडत गेलो. त्यांचं हे मोठेपण सर्वांना कळलं पाहीजे, असं मला वाटत आहे. ते पुस्तकाच्या रूपात आलं तर येणाºया पिढ्यांसाठी ते प्रेरणेचा विषय होईल, असं माझं मन मला सांगत आहे. त्याचा आराखडाही मी बांधला असून त्याला मी शब्दाचं कोंदण देणार आहे, असे ते म्हणाले. त्यांचं शब्दसौष्ठव, समयसूचकता, माती अन् माणसांशी त्यांनी जपलेलं अतूट नातं यामुळे ते रचनेला न्याय देतील यावर लातूरकरांचा विश्वास होता. मात्र, ते नियतीला मान्य नव्हते.