आपल्या शहरातील ताज्या बातम्या आणि ई-पेपर मिळवा मोफत

डाउनलोड करा

मुलीसाठी २० वर्षे मागितली भीक...

6 वर्षांपूर्वी
  • कॉपी लिंक
नाशिक- ‘भिक्षाद्या हो माईऽऽ.. मुलीला शिकवायचं आहे.. पैशे कमी पडताहेत.. तुमच्या भिक्षेने ती शिकेल ओ माई..’ नाशिक रोडच्या मंदिरांबाहेर सलग २० वर्षे भिक्षा मागणाऱ्या या आजीबाई.. तरुण वयातच मद्यपी नवऱ्याने त्यांना घराबाहेर काढलं.. दुसऱ्यांच्या घरी धुणी-भांडी करीत आणि उर्वरित वेळेत भीक मागत या आजीबाईंनी मुलीला शिकवलं. मुलीनेही आईच्या या कष्टाची जाण ठेवत अभ्यास केला आणि बारावीपर्यंत चांगल्या गुणांसह मजल मारलीय. इतकेच नाही, तर काही दिवसांपूर्वी या मुलीने विमान प्रवासही केला. नाशिकमधील छाया देवकाते यांची ही चित्तरकथा!
छाया देवकातेंचे आयुष्य सुरू झाले ते संघर्षातच. बुलडाण्याजवळील जयपूर कोथडी येथे त्यांचे माहेर. माहेरी कमालीचे दारिद्र्य. त्यांच्या आई-वडिलांनी त्यांचे कमी वयातच लग्न लावून दिले. मात्र, नांदेड येथील सासरी छायाताईंचा संघर्ष थांबला नाही. नवरा मद्यपी असल्याने त्यांना रोजच मारहाण सहन करावी लागत होती. पुढे छायाताईंच्या घरात पाळणा हलला. छानशी मुलगी झाली. पण, बापाला त्याचा फारसा आनंद झाला नाही. त्याने छायाताईंसह आपल्या तान्हुल्या बाळाला घराबाहेरचा रस्ता दाखवला. या छोट्याशा बाळाला घेऊन त्या रडत असताना एका वारकऱ्याने छायाताईंना आसरा दिला. काही दिवसांत त्याने त्यांच्याबरोबर लग्न केले. पण, या संसारालाही दृष्ट लागली. त्यानेही दारू पिऊन छायाताईंना मारझोड करणे सुरू केले. एकेदिवशी त्याने छायाताईंना घराबाहेर काढले आणि तान्हुल्या गोदावरीला घेऊन तो पुन्हा दारू प्यायला निघून गेला. दारूची नशा चढल्यानंतर तो रस्त्याच्या कडेलाच झोपी गेला. ही बाब काही गावकऱ्यांना कळली आणि त्यांनी गोदावरीला छायाताईंकडे सुपूर्द करून नवऱ्याला चोप दिला.
त्यानंतर तो जसा निघून गेला तो परत आलाच नाही. त्यामुळे छायाताई एकाकी पडल्या. नवऱ्याबरोबर घराचा सहाराही गेल्याने रेल्वे प्लॅटफॉर्मच त्यांचे घर झाले. त्यांनी धुणी-भांडी करायला सुरुवात केली. पण, त्यातून पोट भरेल इतकेही उत्पन्न मिळत नव्हते. त्यामुळे त्या निराश होऊन एका मंदिराबाहेर जाऊन बसल्या. कोणाला तरी वाटले, त्या भीक मागायला बसल्या आहेत. त्याने आपल्याजवळील नाणे छायाताईंसमोर फेकले. छायाताईंना पोटाची खळगी भरण्याचा मार्ग सापडला. त्या उर्वरित वेळेत भीक मागू लागल्या. मुलीला चांगले शिकवण्याची जिद्द त्यांच्या मनाशी होती. देवळाली गाव येथील तक्षशिला विद्यालयात मुलीला शिकवले. गोदावरी मोठी झाली, तशी लग्नसमारंभात वाढपी म्हणून काम करू लागली. शिक्षणाने भविष्य उजळेल, हे लक्षात आल्यावर तिने मानपाठ एक करून दहावीचा अभ्यास केला. तिने दहावीला ७०.४० टक्के गुण मिळवले. तिने काही दिवस एका हॉस्पिटलमध्ये रिसेप्शनिस्टचे काम केले.
कला शाखेत गोदावरीने प्रवेश घेतला. इतकेच नाही, तर या महाविद्यालयात नेव्हलमध्ये ती आपली चमक दाखवत आहे. त्याचीच परिणती म्हणून २६ जानेवारीसाठीच्या दिल्लीतील परेडसाठी तिचा विचार झाला. मात्र, थोड्यावरून तिची निवड हुकली. पण, अंदमानला स्पेशल नॅशनल इंटिग्रेशन कॅम्पसाठी मात्र तिची निवड झाली. या कॅम्पसाठी गाेदावरीने विमान प्रवास केला. अर्थात या सर्व प्रवासात आई छाया देवकाते हिने घेतलेल्या कष्टामुळेच आज आपण शिक्षण घेऊ शकलो, असे गोदावरी प्रामाणिकपणे सांगते.
बातम्या आणखी आहेत...